เพื่อนที่ถูกลืม

สำหรับทุกคนที่มีเพื่อน

คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม

คนที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์

แม้ว่าคุณจะไม่เหลือใครเลย

ไม่ว่าจะไม่มีใครเห็นด้วยกับคุณ

ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด

ถึงไหนถึงกัน

เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วย

มันทำให้ในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการ

โครงการณ์ร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน

คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ

คนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่

มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง

คนที่ค่อยๆหายตัวไปในกาลเวลา

แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ

คนที่คุณคอยเล่าพฤติกรรมแปลกของมันให้คนอื่นฟังเสมอๆ

วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน ???

ยังอยู่ใกล้ๆคุณอยู่หรือเปล่า ?

คุณยังโทรหามันอยู่ไหม ?

มันยังบ้าๆบอๆอยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า ?

หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง

คุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว ?

ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน ?

นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย่างเดิม

หรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว

ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน

อย่าอ้างว่าคุณอายุมากขึ้น

ที่คุณไม่กล้าแย่งของกินจากมือมัน

อย่าอ้างว่าคุณมีมรรยาท

คุณกลับไปเยี่ยมบ้านต่างจังหวัดโดยไม่ชวนมัน

อย่าอ้างว่าถึงชวนมันก็คงไม่ว่าง

อะไรที่เปลี่ยนไป

เวลา…หรือความรู้สึก…

สังคม..หรือความสัมพันธ์...

อะไรที่เปลี่ยนแปลง ???

คุณ…หรือเขา..หรือใคร..

คุณถามตัวเองหรือเปล่า

หรือรอให้ใครถาม ?

รู้สึกอย่างไรที่เขาเปลี่ยนไป

แล้วเคยถามเขาไหม

เขารู้สึกอย่างไรที่คุณเปลี่ยนไป

ระหว่างคุณ..หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจ

ไม่ว่าคุณจะมีคำตอบหรือไม่

ไม่ว่าคุณจะต้องการคำตอบหรือเปล่า

ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่คุณไม่เคยมีกับเพื่อนคนนี้

มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตาคุณ

แต่คุณก็ตอบกับตัวเองว่า ”ช่างมัน”

ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป

แต่ถ้าคุณไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลย รู้ไว้ด้วย

คุณเสียเพื่อนดีๆ ไปคนนึง

และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน

>ปล. คุณรู้ไหม ??? ขณะที่คุณกำลังนั่งอยู่ตรงนี้

เพื่อนคนนั้นของคุณ อาจจะถามตัวเองอยู่ก็ได้

ว่ามันทำผิดอะไร